Levenswandel

Levenswandelen: samen jouw balans vinden

Maak kennis met de betrokkenen die jou begeleiden naar meer richting en rust.

Balans

Uit de knoop traject

Een traject is uiteindelijk een wisselwerking tussen jou en mij. Doel is om zelf in balans te komen: niet om te leunen, niet om te steunen, maar om op eigen benen je knoop te ontrafelen, met de coach als houvast.

Maar wie is jouw coach?

Dit is mijn verhaal

Puntsgewijs lees je hieronder het verhaal van mij, Nico Bakker, en mijn opleidingen

  • ik werkte als zelfstandig coach in verandertrajecten, zowel met mensen uit de directie als van de werkvloer en ook met privĂ© personen.
  • ik raakte in coma en kon daarna niet meer werken, ik had teveel hersencapaciteit verloren
  • ik zat in de knoop tussen mijn verlangen weer te werken en mijn onvermogen daartoe.
  • toen volgde mijn ‘impuls’. En ik werd verteller – wat ik voor me had gezien als ‘Eindbeeld’ in mijn Pulsar-opleiding
  • en nu pak ik opnieuw, voorzichtig, de rol van coach weer op, en geef het mede vorm met vertellen van verhalen.

Wat is jouw verhaal?

Dit kan ik voor je doen

Ik probeer je in mijn rol wandelcoach zo te prikkelen, dat de kans dat je een inzicht krijgt, wat groter wordt. Eerlijk is eerlijk, heel veel meer kan ik niet voor je doen. Hoe ik kom aan die wijsheid?
Ik leef in blessure-tijd. Dat realiseerde ik me nadat ik in coma had gelegen, wat ik ternauwernood overleefde. Iedereen leeft in blessure-tijd, toch, als je erover nadenkt? Als dat geen wijsheid is!
Als kind grossierde ik in (tegeltjes)wijsheden. ‘Je lijkt wel een opa.’ kreeg ik meer dan eens van mijn beste vriend te horen. En later bleek mijn talent: ‘Inzicht geven.’ Dat sloot goed aan op mijn wens als kind! Maar mijn coma leerde me: inzichten geef je niet, die krijg je. Vandaar geef ik je niet mijn inzichten, ik prikkel je opdat je de jouwe vinden mag.

Hoe ik zelf in de knoop raakte

Na mijn coma wilde ik eerst weer werken als daarvoor. Maar dat ging niet. Toch probeerde ik het en ik zocht een beperkte opdracht, om voorzichtig te beginnen. Die vond ik ook, maar helaas heeft de klant me na een aantal weken weg moeten sturen omdat ik de belasting van een dag werken helemaal niet aankon. Mijn cognitieve capaciteit was daarvoor teveel aangetast. Dat was mij ook wel gezegd toen ik het revalidatiecentrum had verlaten waar ik was hersteld van mijn coma. Maar ik had het niet willen accepteren. Toen viel ik in een diep gat, ik raakte in de knoop met wat ik enerzijds wilde maar anderzijds niet meer kon.